Przewodnik wyścigowy

Wyścig punktowy – wyścig indywidualny, w którym wszyscy uczestnicy startują w jednym czasie na dystansie 20km (kobiety) lub 30km (mężczyźni). Na części okrążeń, najczęściej na co dziesiątym, na zawodników czekają punkty, w oparciu o które tworzona jest klasyfikacja konkurencji i wyłania się późniejszego jej zwycięzcę. Dodatkowe punkty (20) zdobyć można poprzez nadrobienie okrążenia w stosunku do grupy głównej.

Mistrzowie świata w wyścigu punktowym (2017): Cameron Meyer (Australia) | Elinor Barker (Wielka Brytania)…….

Scratch – wyścig indywidualny, w którym wszyscy uczestnicy startują w jednym czasie na dystansie 15 kilometrów. W odróżnieniu od wyścigu punktowego, tutaj wygrywa zawodnik, który jako pierwszy przekroczy linię mety, co sprawia, że jest on najbardziej podobny do wyścigu szosowego, w którym peleton jedzie razem, a poszczególni zawodnicy podejmują się prób ucieczek.

Mistrzowie świata w scartchu (2017): Adrian Tekliński (Polska) | Rachele Barbieri (Włochy)

Indywidualny sprint – zwany również klasycznym, jest rozpoczynany od eliminacji w formie wyścigu na 200 metrów ze startu lotnego. Na podstawie uzyskanych czasów zawodnicy kwalifikowani są do kolejnych „biegów”, w których startuje po 2 zawodników na dystansie 3 okrążeń (w przypadku toru w Pruszkowie liczącego 250 metrów).

Mistrzowie świata w sprincie (2017): Denis Dmitriev (Rosja) | Kristina Vogel (Niemcy)

Mistrzowie olimpijscy w sprincie (2016): Jason Kenny (Wielka Brytania) | Kristina Vogel (Niemcy)

Drużynowy sprint – startują w nim zespoły trzyosobowe, które rywalizują na dystansie 3 okrążeń – każdy z zawodników prowadzi zespół przed jedno kółko. W przypadku kobiet wyścig rozgrywany jest w dwuosobowych składach rywalizujących na 2 okrążeniach.

Mistrzowie świata w drużynowym sprincie (2017): Nowa Zelandia (Edward Dawkins, Ethan Mitchell i Sam Webster) | Rosja (Daria Shmeleva i Anastasiia Voinova)

Mistrzowie olimpijscy w drużynowym sprincie (2016): Wielka Brytania (Phillip Hindes, Jason Kenny i Callum Skinner) | Chiny (Jinjie Gong i Tianshi Zhong)

Drużynowy wyścig na dochodzenie – w wyścigu jednocześnie udział biorą dwie czteroosobowe drużyny, startujące z przeciwległych prostych na torze. Czasem drużyny jest czas uzyskany przez jej trzeciego zawodnika przekraczającego linię mety.

Mistrzowie świata w druż. wyścigu na dochodzenie (2017): Australia (Cameron Meter, Alexander Porter, Sam Welsford i Nicholas Yallouris) | USA (Kelly Catlin, Chloe Dygert, Kimberly Geist i Jennifer Valente)

Mistrzowie olimpijscy w druż. wyścigu na dochodzenie (2016): Wielka Brytania (Steven Burke, Edward Clancy, Owain Doull i Sir Bradley Wiggins)) | Wielka Brytania ((Katie Archibald, Elinor Barker, Joanna Rowsell Shand i Laura Trott)

Omnium – wielobój składający się ze scratchu, wyścigu eliminacyjnego, wyścigu punktowego oraz wyścigu tempo. Ten ostatni jest swoista nowością w obecnie rozgrywanej formule omnium. Polega on na zdobywaniu przez uczestników wyścigu punktów na lotnych premiach, wyznaczonych na każdym okrążeniu z wyjątkiem pierwszych pięciu. Za każdy taki finisz czeka po 1 punkcie. Dodatkowe 4 zdobywać można nadrabiając okrążenie nad peletonem. W klasyfikacji generalnej omnium zawodnicy zbierają punkty za miejsca zajmowane w poszczególnych startach – za zwycięstwo jest ich 40, za 2. miejsce 38, za trzecie 36 itd.

Mistrzowie świata w omnium (2017): Thomas Benjamin (Francja) | Katie Archibald (Wielka Brytania)

Mistrzowie olimpijscy w omnium (2016): Elia Viviani (Włochy) | Laura Trott (Wielka Brytania)

Keirin – sprinterska konkurencja, w której startuje od 4 do 9 zawodników. Przez pierwsze kilka okrążeń podążają oni za pilotem jadącym na dernie (rodzaju motoroweru o napędzie elektrycznym), który stopniowo zwiększa tempo do około 50km/h. W trakcie tego „rozbiegu” kolarze zajmują jak najlepsze miejsca do startu lotnego. Ten następuje po zjechaniu dernisty na bok, a kolarze rywalizują przez 3 okrążenia.

Mistrzowie świata w keirinie (2017): Mohd Azizulhasni Awang (Malezja) | Kristina Vogel (Niemcy)

Mistrzowie olimpijscy w keirinie (2016): Jason Kenny (Wielka Brytania) | Elis Ligtlee (Holandia)

Madison – zwany również wyścigiem amerykańskim, jest wyścigiem punktowym, w którym zawodnicy startują w parach. Specyfika wyścigu polega na tym, że a w danym momencie ściga się tylko jeden zawodnik z pary, a drugi w tym czasie odpoczywa, jadąc wolniejszym tempem po górnej części toru. Zmiana zawodników następuje poprzez charakterystyczne wypchnięcie za rękę zawodnika wychodzącego na zmianę przez tego, który z niej schodzi. Nazwa wyścigu wywodzi się od miejsca, w którym rozegrany został on po raz pierwszy – nowojorski Madison Square Garden.

Mistrzowie świata w madisonie (2017): Francja (Morgan Kneisky i Benjamin Thomas)  | Belgia (Jolien D’Hoore i Lotte Kopecky)